اعتماد به نفس

1- برای داشتن اعتماد به نفس اولین قدم خود شناسی است. شما باید در ابتدا ابعاد وجودی خود را بیابید و با دقت کامل ببینید که در کدام بعد وجودی خود از ضعف اعتماد به نفس برخوردارید. ممکن است شخصی که در درس خواندن اعتماد به نفس کافی دارد در روابط خود با دیگران مشکل داشته باشد یا شخصی که ورزشکار خوبی است، نتواند از عهده ی مسائل شغلی خود به خوبی برآید. بنابراین کشف کنید که در چه ابعادی قوی و در چه ابعادی ضعیف هستید.

2- بعد از آنکه بعد های ضعیف خود را شناختید، آن را درجه بندی کنید. مثلا از 0 تا 10 شما در چه درجه ای از ضعف یا قوت قرار دارید. مثلا در ارتباط با جنس مخالف:

0:حتی قدرت نگاه کردن به صورت آنها را هم ندارم.

10: قادر به برقراری ارتباطات نزدیک و صمیمانه هستم.

شما باید بدانید در کجا قرار دارید و دوست دارید به کجا برسید.

3- سپس برنامه ریزی برای رسیدن است. برای برنامه ریزی اول باید هدف گذاری کنید و سپس بدون فکر کردن بعضی از رفتارها را انجام دهید. هدف گذاری باید جزئی و رفتاری باشد. مثلا: وقتی به فلان همکار جنس مخالف رسیدم به چشمانش نگاه می کنم و مؤدبانه سلام می کنم. این برای روزهای اول است و وقتی توانستید از پس این کار برآیید و دیگر هنگام سلام به جنس مخالف دچار اضطراب نشدید باید گام های بعدی را بردارید. شما باید در این بین از روش های رفتاری آرام سازی و روان تنی استفاده کنید مثل تنفس عمیق و ریلکسیشن(تن آرامی).

4- الگوسازی یکی از مهمترین عوامل کمک به تقویت اعتماد به نفس است. خواندن زندگی نامه های بزرگان و افراد موفق، دیدن فیلم های افراد موفق، دوستی با انسان های موفق و دارای اعتماد به نفس، و شبیه سازی با آنان بسیار اثربخش است.

5- ایفای نقش از دیگر موارد درمانی است که به افرادی که اعتماد به نفس ضعیفی دارند توصیه می شود. شما گویا در صحنه ای مشغول ایفای نقش هستید، قبل از وارد شدن به مکان یا جمعی که از آن دلهره دارید، سعی کنید نقشی که دوست دارید را انتخاب کنید و فقط در آن جمع آن نقش را بازی کنید. مثلا نقش یک فرد اجتماعی، نقش یک فرد شاد، یا یک فرد خوش مشرب و... کم کم این نقش مثبت جزو وجود شما می شود و شما را پیش می برد.